หารเท่าภาษาญี่ปุ่น อังกฤษ เกาหลี จีน พูดว่าอะไร

กินข้าวกับเพื่อนต่างชาติเสร็จแล้ว พอถึงตอนจ่ายเงินกลับพูดไม่ออก ไปเที่ยวแล้วพนักงานถามว่า “จ่ายรวมหรือแยก” ก็ตอบไม่ทัน คำว่าหารเท่าเป็นคำที่ใช้กันทุกวัน แต่พอเป็นภาษาต่างประเทศกลับนึกไม่ออก

แถมรู้คำศัพท์อย่างเดียวก็ไม่พอ คำว่าหารเท่าในภาษาไทยมีความหมายชัดเจน แต่ในบางภาษา ฟังแค่คำอย่างเดียวไม่รู้ว่าหารเท่าหรือจ่ายของใครของมัน ถ้าแปลตรงตัวไปเลย เงินที่จ่ายอาจไม่ตรงกับที่เพื่อนคิดไว้

🇯🇵 ภาษาญี่ปุ่น: วาริคัง

ภาษาญี่ปุ่นเรียกการหารบิลว่า 割り勘 (วาริคัง) พูดว่า “วาริคัง นิ ชิโย (割り勘にしよう)” ก็คือ “หารกันนะ” ในชีวิตประจำวันแทบจะหมายถึงเอายอดรวมมาหารเท่ากันเสมอ

ถ้าอยากจ่ายแยก ให้พูดว่า “เบ็ตสึเบ็ตสึ เดะ (別々で แยกกัน)” แต่ต้องระวังว่าร้านอาหารญี่ปุ่นหลายร้านคิดเงินโต๊ะละครั้ง โดยเฉพาะร้านอิซากายะที่คนเยอะ จึงมักให้คนหนึ่งจ่ายรวมไปก่อน แล้วค่อยเก็บเงินจากทุกคนทีหลัง

ถ้ามีคนเลี้ยง ตอนออกจากร้านให้พูดว่า “โกจิโซซามะ เดชิตะ (ごちそうさまでした ขอบคุณสำหรับมื้อนี้)” เป็นมารยาทพื้นฐาน

🇺🇸 ภาษาอังกฤษ: split the bill กับ go Dutch

คำที่ปลอดภัยที่สุดคือ split the bill พูดว่า “Let’s split the bill.” ส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าเอายอดรวมมาหารตามจำนวนคน ถ้ามีสองคนก็พูดว่า “Let’s split it.” หรือ “Let’s go halves.” ได้ go halves เป็นคำที่ได้ยินบ่อยในอังกฤษและออสเตรเลีย

go Dutch ก็เข้าใจได้ แต่ค่อนไปทางจ่ายของใครของมัน ในบทสนทนาทั่วไป split the bill ใช้บ่อยกว่า ส่วนอเมริกันแชร์ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ พูดกับชาวต่างชาติจะไม่เข้าใจ

ร้านอาหารในอเมริกา พนักงานอาจถามก่อนเก็บเงินว่า “Together or separate?” ถ้าอยากจ่ายแยกให้พูดว่า “Separate checks, please.” ส่วนในอังกฤษใช้ bill แทน check ถ้าจะเลี้ยงให้พูดว่า “It’s on me.” หรือ “My treat.”

🇰🇷 ภาษาเกาหลี: 더치페이 กับ N빵

คำที่ใช้กันมากที่สุดในเกาหลีคือ 더치페이 (ทอชีเพ) มาจากภาษาอังกฤษ Dutch pay แต่คนที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ใช้คำนี้ จึงเป็นคำเฉพาะของเกาหลี มีรายงานจากสื่อเกาหลีว่าสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติแนะนำให้ใช้คำเกาหลีแท้ “각자내기” (ต่างคนต่างออก) แทน

คำที่เป็นกันเองกว่าคือ N빵 (เอ็นปัง) หมายถึงเอายอดรวมหาร N คน 더치페이 ใช้ได้ทั้งจ่ายของใครของมันและหารเท่า แต่ N빵 หมายถึงหารเท่าเสมอ

ถ้าอยากจ่ายแยกตอนจ่ายเงิน ให้พูดว่า “계산 따로 해 주세요 (ขอแยกบิลค่ะ/ครับ)” ถ้าจะเลี้ยงให้พูดว่า “내가 쏠게 (เราเลี้ยงเอง)”

🇨🇳 ภาษาจีน: AA制 กับ 各付各的

ในจีนแผ่นดินใหญ่ คำที่ใช้กันแพร่หลายคือ AA制 (เอเอจื้อ) พูดว่า “我们AA吧” ก็คือ “หารกันนะ” AA ย่อมาจากอะไรมีหลายทฤษฎีและยังไม่มีข้อสรุป แต่คำอธิบายที่พบบ่อยคือเริ่มใช้ในฮ่องกงแล้วแพร่ออกไป

ถ้าอยากบอกชัด ๆ ว่าต่างคนต่างจ่าย ให้ใช้ 各付各的 (เก้อฟู่เก้อเตอ) ถ้าเน้นหารเท่าใช้ 平摊 (ผิงทาน) ในไต้หวัน AA ก็เข้าใจ แต่ 各付各的 กับ 平分 (ผิงเฟิน) ก็ใช้กันบ่อย

ถ้าจะเลี้ยงพูดว่า “我请客 (หว่อฉิ่งเค่อ)” ถ้าเขียนด้วยตัวเต็มแบบที่ใช้ในไต้หวันคือ “我請客”

📋 ตารางสรุปตามสถานการณ์

💬 ก่อนจำประโยค ถามให้ชัดว่าหมายถึงแบบไหน

อย่างที่เห็น คำเรียกการหารบิลของแต่ละประเทศมีความหมายแกว่งไปมาระหว่าง “หารเท่า” กับ “จ่ายของใครของมัน” เวลาจ่ายเงินจริง ยืนยันกันด้วยตัวเลขจะแน่นอนกว่าการจำประโยคให้ได้ ถามกลับไปว่า “คนละเท่าไร” ก็จะรู้ทันทีว่าหารเท่าหรือจ่ายเอง

อีกเรื่องที่มักเข้าใจไม่ตรงกันคือสกุลเงิน ถ้าไปเที่ยวแล้วจ่ายเป็นเงินท้องถิ่น พอกลับมาค่อยเคลียร์เป็นเงินบาท ใช้อัตราแลกเปลี่ยนไหนตัวเลขก็เปลี่ยนไป แนวคิดเรื่องนี้อยู่ในหารเงินทริปต่างประเทศ: วิธีเคลียร์เมื่อสกุลเงินไม่เหมือนกัน และหารเงินทริปต่างประเทศ ใช้เรตไหนดี?

ใน Evere บันทึกค่าใช้จ่ายเป็นสกุลเงินท้องถิ่นได้เลย ระบบจะแปลงตามอัตรา ณ ตอนที่บันทึก แล้วรวมยอดที่ต้องเคลียร์เป็นสกุลเดียว ถึงจะพูดคนละภาษา สุดท้ายก็ดูตัวเลขชุดเดียวกันได้