ค่าดูแลรถกับบ้านตากอากาศของครอบครัว แบ่งสามทาง
#how-to#group
รถของบ้านหรือบ้านตากอากาศเสียค่าดูแลเท่าเดิมทุกปี ทั้งที่แต่ละครอบครัวใช้ไม่เท่ากันเลย บทความนี้รวมวิธีแยกค่าที่เกิดจากการเป็นเจ้าของออกจากค่าที่เกิดจากการใช้ และการตีค่าแรงของคนที่รับหน้าที่ดูแลเข้าไปในบัญชีด้วย
รถของบ้าน บ้านตากอากาศที่ปู่ย่าสร้างไว้ ที่ดินที่ได้รับตกทอดมาจากพ่อแม่ ของที่ครอบครัวถือร่วมกันมีค่าดูแลติดมาด้วยเสมอ
และค่าดูแลก็มาถึงในปีที่ไม่มีใครใช้ด้วย ปริมาณการใช้ของแต่ละบ้านต่างกันหลายเท่า แต่บิลมาเท่าเดิมทุกปี นี่คือความยุ่งยากทั้งหมดของเรื่องนี้
🏖️ ใช้ไม่เท่ากัน แต่ค่าใช้จ่ายเท่าเดิมทุกปี
เอาบ้านตากอากาศเป็นตัวอย่าง ครอบครัวพี่คนโตที่อยู่ใกล้ใช้เดือนละครั้ง คนรองที่อยู่ไกลมาปีละสองครั้ง คนเล็กที่อยู่ต่างประเทศมาทีหนึ่งเว้นไปหลายปี
ถ้าหารค่าดูแลสามเท่า คนเล็กก็จ่ายค่าของที่ตัวเองไม่ได้ใช้ทุกปี แต่ถ้าหารตามจำนวนครั้งที่ใช้อย่างเดียว ปีที่ไม่มีใครไปเลยก็จะไม่มีที่มาของเงิน
ทั้งสองข้อมีเหตุผลของมัน ก่อนจะเริ่มเถียงกัน จึงต้องผ่าค่าใช้จ่ายออกเป็นสองส่วนก่อน พอผ่าแล้ว ข้อขัดแย้งส่วนใหญ่ก็หายไปเอง
🧾 ค่าที่เกิดจากการมี กับค่าที่เกิดจากการใช้
ค่าดูแลของส่วนรวมคือของสองอย่างที่ใส่ป้ายเดียวกันไว้
| ประเภท | ตัวอย่าง | ใครรับ |
|---|---|---|
| ค่าคงที่ | ภาษีที่ดิน ประกัน ค่าส่วนกลาง ค่าตรวจสภาพ | หารตามสัดส่วนการถือครอง |
| ค่าผันแปร | ค่าน้ำค่าไฟ ค่าทำความสะอาด น้ำมัน ของสิ้นเปลือง | หารตามปริมาณที่ใช้ |
ค่าคงที่เกิดขึ้นแม้ไม่มีใครไป มันคือราคาของการเป็นเจ้าของ จึงควรตกตามสัดส่วนการถือครอง ส่วนค่าผันแปรตกที่คนที่ทำให้มันเกิด แนวคิดสองชั้นนี้เหมือนกับใน การคิดอุปกรณ์แคมป์เป็นค่าเสื่อม
🧮 ลองคิดแบบสองชั้น
สามครอบครัวถือบ้านตากอากาศร่วมกัน ค่าใช้จ่ายต่อปีคือค่าคงที่ 24,000 บาท และค่าผันแปร 12,000 บาท จำนวนคืนที่พักคือ 20, 12 และ 8 รวม 40 คืน
ค่าผันแปร 12,000 บาทต่อ 40 คืน เท่ากับคืนละ 300 บาท
| ค่าคงที่（หารสาม） | ค่าผันแปร（คืน × 300） | รวม | |
|---|---|---|---|
| คนโต（20 คืน） | 8,000 บาท | 6,000 บาท | 14,000 บาท |
| คนรอง（12 คืน） | 8,000 บาท | 3,600 บาท | 11,600 บาท |
| คนเล็ก（8 คืน） | 8,000 บาท | 2,400 บาท | 10,400 บาท |
| รวม | 24,000 บาท | 12,000 บาท | 36,000 บาท |
ถ้าหารเท่ากันจะได้บ้านละ 12,000 บาท แต่ของจริงกระจายตั้งแต่ 14,000 ลงมาถึง 10,400 บาท ห่างกัน 3,600 บาท ซึ่งเทียบกับความต่างของการใช้แล้วอาจดูน้อย แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือ ปีที่ไม่ได้ไปเลย ก็ไม่ได้ถูกเรียกเก็บเต็มจำนวน
🔑 ตีค่าแรงของคนที่รับหน้าที่ดูแล
ของส่วนรวมทุกชิ้นมีคนดูแลอยู่เสมอ ไปเก็บกวาด เอารถเข้าตรวจสภาพ นัดคนมาตัดหญ้า เก็บกุญแจไว้
งานพวกนี้ไม่ได้ฟรี ถ้าปล่อยไว้ คนที่อยู่ใกล้ที่สุดจะรับไปทั้งหมด และรับแบบที่ไม่มีใครเห็นอยู่หลายปี โครงสร้างเดียวกันนี้เกิดใน ค่าดูแลพ่อแม่ที่พี่น้องแบ่งกัน และทางแก้ก็เหมือนกัน คือตีเป็นเงินแล้วบวกเข้าไปในฝั่งค่าใช้จ่าย
จัดการปีละสี่ครั้ง ครั้งละ 500 บาท ก็เป็นปีละ 2,000 บาท ตัวเลขนี้ไม่ต้องมีหลักวิชารองรับ ขอแค่ทุกคนตกลงกันแล้วก็พอ
🚪 เขียนเงื่อนไขตอนถอนตัวไว้ก่อน
ของส่วนรวมมีปัญหาน้อยที่สุดตอนที่ยังดูแลกันอยู่ และมากที่สุดตอนที่มีคนอยากออก
ถ้ามีคนบอกว่าจะไม่ใช้แล้วขอถอนตัว ถอนได้ไหม ถอนแล้วค่าดูแลที่จ่ายมาตลอดได้คืนไหม ถ้าขายจะแบ่งกันยังไง ถ้าชื่อยังเป็นของพ่อแม่อยู่ เรื่องมรดกจะทำให้ทั้งหมดนี้เปลี่ยนไปแค่ไหน
จะตกลงทุกข้อก่อนเริ่มใช้คงเป็นไปไม่ได้ แต่ พอตกลงอะไรได้แล้วให้เขียนเก็บไว้ ข้อตกลงด้วยปากจะหายไปเมื่อเปลี่ยนรุ่นหนึ่งรุ่น หลักการตอนขายนั้นง่ายมาก คือใช้สัดส่วนของเงินที่แต่ละคนลงไปตามนั้น เพราะเป็นเวอร์ชันที่อธิบายได้
บันทึกค่าดูแลคือวัตถุดิบของคำอธิบายนั้น สร้างโปรเจกต์หนึ่งอัน ใน Evere สำหรับของชิ้นนั้นโดยเฉพาะ แล้วย้อนดูปีไหนก็ได้ในภายหลัง